Asamoah - Babyjet
Away!
Independent
Allow me to kiss your hand
Geen idee hoe deze heet
it's a hit!t
dinsdag 25 januari 2011
maandag 24 januari 2011
Eindpresentatie en verslag Solarbear Ghana
Wat hebben we er nu eigenlijk van geleerd??!
- Als een ventilator hard ronddraait maar niet blaast moet je de propellers gewoon een beetje buigen
- kGhana Ghana --> beter voorkomen dan Ghanezen
- Ghanees fruit is heerlijk, ander eten kan je beter uit NL meenemen
- Bij flessen wijn zonder alcohol kan de kurk ook heel hard wegvliegen
- Kledingverkopers laten hun winkels er 's nachts uit zien als begraafplaatsen
- Tukken bij TUC kost 15 Cedis per nacht, dus €4,- per persoon per nacht
- Als je door iemand uitgenodigd voor een weekend weet hij niet waar het is als hij je weg brengt
- met zn tweeen lootjes trekken met sinterklaas heeft niet zoveel zin
- Er is een Ghanees die Fred heet
- Peter en Martin zouden Kwame en Kwame heten als we in Ghana geboren zouden zijn (saturday born)
- Weet je wat? Ghanezen vegen na het poepen met hun linker hand hun gat!
- Obroni = blanke man (Obibini = zwarte man)
- lange blonde obroni die er sportief uitziet = Peter Crouch
- ventilators draaien zo af en toe op topsnelheid op koppensnellershoogte (Peter is 1 keer geraakt)
- Er zijn hele stukken weg weg in Ghana, de gaten nemen soms een groter oppervlakte in dan de weg
- Sommige buschauffeurs hebben Jack Sparrow als held en grote voorbeeld (resultaat voor een busrit = 1 dode hond, 1 dode vogel, 300 bijna-ongelukken en 1 echt ongeluk. De bus kon dan ook 150 km/h)
- Je kan zomaar een boom tegenkomen van 3 meter doorsnee in Ghana
- De gemiddelde rastafa is stoned
- Ghanese kappers hebben alleen tondeuzes; "can I take it all off?"
- Ben je op zoek naar het slachthuis? volg de gieren
- Je mag in Ghana soms niet harder dan 50, niemand heeft enig idee of het in km/h, miles/h, of olifanten per vierkante centimeter is
- Ghanese pasfoto's hebben een bordeaurode achtergrond
- Veel vet is goed ("je bent dik!" is een compliment voor een vrouw :)
- Je kan zomaar een Cobra tegenkomen in Ghana, er is geen tegengif als je gebeten wordt
- en nog veel meer
voor meer info over deze geleerde wijsheden kunt u contact opnemen met ons!
- kGhana Ghana --> beter voorkomen dan Ghanezen
- Ghanees fruit is heerlijk, ander eten kan je beter uit NL meenemen
- Bij flessen wijn zonder alcohol kan de kurk ook heel hard wegvliegen
- Kledingverkopers laten hun winkels er 's nachts uit zien als begraafplaatsen
- Tukken bij TUC kost 15 Cedis per nacht, dus €4,- per persoon per nacht
- Als je door iemand uitgenodigd voor een weekend weet hij niet waar het is als hij je weg brengt
- met zn tweeen lootjes trekken met sinterklaas heeft niet zoveel zin
- Er is een Ghanees die Fred heet
- Peter en Martin zouden Kwame en Kwame heten als we in Ghana geboren zouden zijn (saturday born)
- Weet je wat? Ghanezen vegen na het poepen met hun linker hand hun gat!
- Obroni = blanke man (Obibini = zwarte man)
- lange blonde obroni die er sportief uitziet = Peter Crouch
- ventilators draaien zo af en toe op topsnelheid op koppensnellershoogte (Peter is 1 keer geraakt)
- Er zijn hele stukken weg weg in Ghana, de gaten nemen soms een groter oppervlakte in dan de weg
- Sommige buschauffeurs hebben Jack Sparrow als held en grote voorbeeld (resultaat voor een busrit = 1 dode hond, 1 dode vogel, 300 bijna-ongelukken en 1 echt ongeluk. De bus kon dan ook 150 km/h)
- Je kan zomaar een boom tegenkomen van 3 meter doorsnee in Ghana
- De gemiddelde rastafa is stoned
- Ghanese kappers hebben alleen tondeuzes; "can I take it all off?"
- Ben je op zoek naar het slachthuis? volg de gieren
- Je mag in Ghana soms niet harder dan 50, niemand heeft enig idee of het in km/h, miles/h, of olifanten per vierkante centimeter is
- Ghanese pasfoto's hebben een bordeaurode achtergrond
- Veel vet is goed ("je bent dik!" is een compliment voor een vrouw :)
- Je kan zomaar een Cobra tegenkomen in Ghana, er is geen tegengif als je gebeten wordt
- en nog veel meer
voor meer info over deze geleerde wijsheden kunt u contact opnemen met ons!
terug in NL!
We zijn weer terug in Nederland! Na een lang avontuur eindelijk weer een broodje kaas gegeten. We moesten even wennen aan de kou, maar het is heerlijk om weer thuis te zijn. Alles is zo goed geregeld hier, heerlijk:Dhttp://www.blogger.com/posts.g?blogID=6697635261361786567
Donderdagavond zijn we 22:05 vertrokken (de eerste keer dat we op tijd vertrokken in Ghana) en vrijdag de 21e om half 6 aangekomen op Schiphol. Die dag hebben we ook onze presentatie gehouden voor de andere minor studenten (Ging goed, de power point presentatie en het verslag komen binnenkort op het blog te staan). Daarna zijn we heerlijk naar bed gegaan, we waren wel toe aan een beetje rust.
Bedankt voor het lezen van het blog en de leuke reacties die we hebben gehad! We vonden het leuk om onze ervaringen met jullie te kunnen delen.
Donderdagavond zijn we 22:05 vertrokken (de eerste keer dat we op tijd vertrokken in Ghana) en vrijdag de 21e om half 6 aangekomen op Schiphol. Die dag hebben we ook onze presentatie gehouden voor de andere minor studenten (Ging goed, de power point presentatie en het verslag komen binnenkort op het blog te staan). Daarna zijn we heerlijk naar bed gegaan, we waren wel toe aan een beetje rust.
Bedankt voor het lezen van het blog en de leuke reacties die we hebben gehad! We vonden het leuk om onze ervaringen met jullie te kunnen delen.
dinsdag 18 januari 2011
band zonder banaan
Jaja we moesten na ons weekje vakantie nog even flink aan het werk. We hebben een week op Valley View University gezeten om ons verslag af te maken. We hebben 6 dagen gewerkt van 's ochtends 8 tot 's avonds 10, daarna was het verslag bijna af.
Tussendoor zijn we naar de Boti falls geweest. We dachten aan iets als de Niagara watervallen, maar dit was meer gewoon een pisstraaltje eigenlijk. Maakt niet uit, we waren er even tussenuit. We hadden die dag hetzelfde (C.S.R.) t-shirt aan, iedereen die we tegenkwamen vroeg of we een tweeling waren.
Vanuit de universiteit zijn we naar Kokrobite verhuisd. Daar hebben we nog even genoten van het strand en palmbomen. Verder veel rare mensen gezien (bijvoorbeel soort vikingen uit Finland en een hele vieze kerel die altijd 'the white man' speelt in verschrikkelijk irritante nigeriaanse films). Verder waren er life-optredens met goeie Ghanese muziek (ja het bestaat!), Afrikaanse dans, acrobaten en een geniale jazzband. Oh ja, het bier kostte er 0,75 euro per 330 mL. Leuk weekend gehad dus;)
hieronder de foto's van de Boti falls (pisstraaltje)
Tussendoor zijn we naar de Boti falls geweest. We dachten aan iets als de Niagara watervallen, maar dit was meer gewoon een pisstraaltje eigenlijk. Maakt niet uit, we waren er even tussenuit. We hadden die dag hetzelfde (C.S.R.) t-shirt aan, iedereen die we tegenkwamen vroeg of we een tweeling waren.
Vanuit de universiteit zijn we naar Kokrobite verhuisd. Daar hebben we nog even genoten van het strand en palmbomen. Verder veel rare mensen gezien (bijvoorbeel soort vikingen uit Finland en een hele vieze kerel die altijd 'the white man' speelt in verschrikkelijk irritante nigeriaanse films). Verder waren er life-optredens met goeie Ghanese muziek (ja het bestaat!), Afrikaanse dans, acrobaten en een geniale jazzband. Oh ja, het bier kostte er 0,75 euro per 330 mL. Leuk weekend gehad dus;)
hieronder de foto's van de Boti falls (pisstraaltje)
zaterdag 8 januari 2011
Nog meer strand en Kakum en Martins verjaardag en en en
Na een paar dagen waren we de palmbomen, witte stranden en veel te hoge golven ‘helemaal zat’ en zijn we maar weer terug gegaan naar Cape Coast. ‘Helaas’ stond ons daar hetzelfde te wachten. Tja, niets aan te doen. Na een paar avonden kwamen we erachter dat het gehalte Duitsers in Cape Coast vele malen hoger is dan op de Nederlandse stranden in de zomer. Aufwiederschnitzel.
Donderdag was een extra speciale dag, we gingen naar Kakum! Maar wat uiteraard nog bijzonderder was, was Martins verjaardag. 21 jaren oud alweer, eindelijk echt volwassen... Er was zowaar een berg post uit Nederland aangekomen van vrienden en familie! (Peter had smokkelwaren bij zich)
Na een heerlijk ontbijt vertrokken we dan naar Kakum NP. Nadat elke taxichauffeur ons verteld had dat het onmogelijk was om er met de tro-tro (zo’n overvol busje) heen te gaan zijn we, eigenwijs als we zijn, met de tro-tro vertrokken. Voor slechts 5 cedi en 5 minuten wachttijd waren we heen en terug naar Kakum in plaats van de 40 cedi die de gemiddelde taxichauffeur vraagt. Over Kakum zelf valt weinig te vertellen behalve dat het een mooi regenwoud is. Voor meer info: zie de foto’s;). Die avond zijn we eerst heerlijk ‘decadent’ pizza gaan eten bij het Kasteelrestaurant waarna we later op de avond genoten hebben van de gigantische golven onder de palmbomen aan het witte strand van Cape Coast onder het genot van een heerlijke cocktail. Toch een mooie manier om je verjaardag te vieren! Die avond werd er op het strand nog een grote schildpad aan een touw voorbij gesleurd door een stel Ghanezen. Het lot van dit mooie beest valt helaas wel te voorspellen, dat wordt schilpaddensoep.
Momenteel zitten we een stuk buiten Accra bij Valley View University ons verslag te typen. Even een weekje hard doorbeuken en het saaie werk doen. De laatste paar dagen hopen we nog wel bij het strand van Kokrobite te zitten om alles af te ronden.
Foto's Kakum!
Donderdag was een extra speciale dag, we gingen naar Kakum! Maar wat uiteraard nog bijzonderder was, was Martins verjaardag. 21 jaren oud alweer, eindelijk echt volwassen... Er was zowaar een berg post uit Nederland aangekomen van vrienden en familie! (Peter had smokkelwaren bij zich)
Na een heerlijk ontbijt vertrokken we dan naar Kakum NP. Nadat elke taxichauffeur ons verteld had dat het onmogelijk was om er met de tro-tro (zo’n overvol busje) heen te gaan zijn we, eigenwijs als we zijn, met de tro-tro vertrokken. Voor slechts 5 cedi en 5 minuten wachttijd waren we heen en terug naar Kakum in plaats van de 40 cedi die de gemiddelde taxichauffeur vraagt. Over Kakum zelf valt weinig te vertellen behalve dat het een mooi regenwoud is. Voor meer info: zie de foto’s;). Die avond zijn we eerst heerlijk ‘decadent’ pizza gaan eten bij het Kasteelrestaurant waarna we later op de avond genoten hebben van de gigantische golven onder de palmbomen aan het witte strand van Cape Coast onder het genot van een heerlijke cocktail. Toch een mooie manier om je verjaardag te vieren! Die avond werd er op het strand nog een grote schildpad aan een touw voorbij gesleurd door een stel Ghanezen. Het lot van dit mooie beest valt helaas wel te voorspellen, dat wordt schilpaddensoep.
Momenteel zitten we een stuk buiten Accra bij Valley View University ons verslag te typen. Even een weekje hard doorbeuken en het saaie werk doen. De laatste paar dagen hopen we nog wel bij het strand van Kokrobite te zitten om alles af te ronden.
Foto's Kakum!
Nieuwjaar en Busua
Na ons werk in Kumasi afgerond te hebben zijn we op 30 december vertrokken naar Cape Coast voor een week vakantie! Daar waren we wel aan toe na bijna 4 weken heel Ghana door te zijn gereisd. We moesten vanuit Kumasi eerst langs Accra om wat spullen te wisselen en “even” ons visum te verlengen. Helaas hadden we ook bij ons 8e bezoek (we hadden het al eens eerder geprobeerd) aan de immigratiedienst geen geluk. Ze namen de formulieren tot 1 uur in en het was 2 uur. Zelf Ghanees klokkijken werkte niet.
Een dag later was het dan Oudjaarsdag en we zaten in Cape Coast. Net als de andere feestdagen was ook dit niet veel bijzonders. Iedereen werkt gewoon, kortom niets waaraan je kan merken dat het Oudjaarsdag is. We hebben daarom maar het kasteel bezocht en ’s avonds zijn we naar het Beach Resort geweest om daar met (veel te veel) obroni’s het nieuwe jaar te vieren. Tja, het is toch wel apart om om 12 uur onder de palmbomen aan het strand van Cape Coast te zitten in je shirtje en naar het enige vuurwerk in de hele stad te kijken, maar zeker een mooie ervaring! Vlak na Nieuwjaar wachtte ons nog een leuke verrassing. De derde minorgroep die een project deed in Ghana (OS Housing) en waar we nog geen contact mee hadden gehad was toevallig ook bij hetzelfde beach resort Nieuwjaar aan het vieren.
We hadden gehoord dat verderop aan de kust de stranden mooier en rustiger zijn dus de volgende dag vertrokken we verder richting het westen. We kwamen langs Elmina, daar hebben onze voorvaders meer dan 200 jaar de dienst uitgemaakt. Na een blik over het kasteel te hebben geworpen (ja figuurlijk) zijn we doorgegaan naar Busua, een idyllisch strand om even heerlijk uit te rusten. Helaas was het op 1 Januari nogal druk daar en aangezien we al helemaal gewend zijn aan de cultuur hier hadden we nergens gereserveerd. Gelukkig had het karigste guesthouse nog een hokje van 2 bij 3 over waar we een nachtje konden slapen, dat was knusjes! De volgende dag konden we naar het Beach Resort aan de overkant verkassen. De 3 dagen daarna vallen in een paar worden samen te vatten: slapen, zwemmen, eten, drinken, lezen en een poging om te surfen. Over het surfen; dat ging een stuk rapper dan op het internet in Ghana. Het is leuk, maar niet makkelijk (lees: we bakten er niks van).
Een dag later was het dan Oudjaarsdag en we zaten in Cape Coast. Net als de andere feestdagen was ook dit niet veel bijzonders. Iedereen werkt gewoon, kortom niets waaraan je kan merken dat het Oudjaarsdag is. We hebben daarom maar het kasteel bezocht en ’s avonds zijn we naar het Beach Resort geweest om daar met (veel te veel) obroni’s het nieuwe jaar te vieren. Tja, het is toch wel apart om om 12 uur onder de palmbomen aan het strand van Cape Coast te zitten in je shirtje en naar het enige vuurwerk in de hele stad te kijken, maar zeker een mooie ervaring! Vlak na Nieuwjaar wachtte ons nog een leuke verrassing. De derde minorgroep die een project deed in Ghana (OS Housing) en waar we nog geen contact mee hadden gehad was toevallig ook bij hetzelfde beach resort Nieuwjaar aan het vieren.
We hadden gehoord dat verderop aan de kust de stranden mooier en rustiger zijn dus de volgende dag vertrokken we verder richting het westen. We kwamen langs Elmina, daar hebben onze voorvaders meer dan 200 jaar de dienst uitgemaakt. Na een blik over het kasteel te hebben geworpen (ja figuurlijk) zijn we doorgegaan naar Busua, een idyllisch strand om even heerlijk uit te rusten. Helaas was het op 1 Januari nogal druk daar en aangezien we al helemaal gewend zijn aan de cultuur hier hadden we nergens gereserveerd. Gelukkig had het karigste guesthouse nog een hokje van 2 bij 3 over waar we een nachtje konden slapen, dat was knusjes! De volgende dag konden we naar het Beach Resort aan de overkant verkassen. De 3 dagen daarna vallen in een paar worden samen te vatten: slapen, zwemmen, eten, drinken, lezen en een poging om te surfen. Over het surfen; dat ging een stuk rapper dan op het internet in Ghana. Het is leuk, maar niet makkelijk (lees: we bakten er niks van).
Kerst in Kumasi
We zaten met kerst bij onze ‘Ghanese moeder’, Benedicta. Daar zaten we ook toen we malaria hadden, nu zijn we daar vooral gekomen om samen Kerst door te brengen. We hadden wat cadeautjes meegenomen zoals een paar flessen wijn (zonder alcohol), Wilhelmina pepermunt uit NL, een gebrande Hillsong cd, Home Alone 1, koekjes, een pakje sterretjes en nog wat kleine prullaria. Toen we aankwamen werden we hartverwarmend ontvangen na een lange reis.
Op eerste kerstdag werden we om kwart voor 7 wakker gemaakt, de kerk zou om 7 uur beginnen dus half 8 Ghanese tijd.. Dat hadden ze ook wel even vooruit mogen zeggen. Even snel aangekleed en we wilden even snel eten, maar het ontbijt was er nog niet. Toen zijn we uit verveling maar begonnen een veel te lang snoer kerstlampjes uit de knoop te halen. Rond 8 uur werden we weer opgeschrikt, het ontbijt stond klaar en we moesten nu toch echt bijna weg. Dus na een vluchtig ontbijtje werden we naar de auto gedirigeerd (de kerk was blijkbaar niet dichtbij?). Daar hebben we nog een klein half uurtje zitten wachten tot de rest ook klaar was om te vertrekken. We gingen in Kumasi in de kerk en we waren er al bang voor, we stonden in de file.. Om 10 uur waren we dan eindelijk bij de kerk, je zou toch denken dat dat te laat is voor de dienst van 7 uur. Maar nee, er waren 3 diensten; om 06:30 en 8:00 en 10:00. Tja, ondertussen begrepen we er echt geen reet meer van, lekker begin van je eerste kerstdag. Na ruim twee uur swingen en de blijde boodschap in het Twi (spreek uit: Chwi, Jwi, Pwi of beter: gewoon niet uitspreken, het is toch nooit goed) kon de grote terugtocht beginnen (we kregen nog een boete voor rijden zonder rijbewijs, maar zijn weggereden toen de agent even niet oplette, ondeugend hè…). Eenmaal weer terug waren we doodmoe, Kerst in Ghana is iets anders dan we verwacht hadden.
’s Middags werd het gelukkig gezelliger, Benedicta kwam thuis met een scheepslading kerstslingers en lampjes die herrie maakten en andere goedkope kerstprullaria. Het feest kon beginnen. We zijn bijna twee uur bezig geweest met alles ophangen door het complete huis heen, maar het resultaat mocht er zijn. Daarna hebben we met zn allen gegeten en de cadeautjes gegeven. Zelf kregen we ook een soort Ghanees T-shirt, zoals te zien op de foto’s. Het was erg gezellig en daarna hebben we een film gekeken: The God’s must be crazy. Niet bepaald een kerstfilm maar het had wat;)
Tweede kerstdag ongeveer hetzelfde ‘tijdschema’ als eerste kerstdag gebruikt om naar de kerk te gaan. Kerk was eigenlijk ook precies hetzelfde, we begrepen nog steeds niets van Twi. Na kerktijd nog even drie levende kippen gekocht, wat groente en nog wat boodschappen. ’s Middags zijn de kippen geslacht en hebben we de Guinness en andere drankvoorraad geplunderd, daar valt helaas niets meer over te melden. Einde.
Op eerste kerstdag werden we om kwart voor 7 wakker gemaakt, de kerk zou om 7 uur beginnen dus half 8 Ghanese tijd.. Dat hadden ze ook wel even vooruit mogen zeggen. Even snel aangekleed en we wilden even snel eten, maar het ontbijt was er nog niet. Toen zijn we uit verveling maar begonnen een veel te lang snoer kerstlampjes uit de knoop te halen. Rond 8 uur werden we weer opgeschrikt, het ontbijt stond klaar en we moesten nu toch echt bijna weg. Dus na een vluchtig ontbijtje werden we naar de auto gedirigeerd (de kerk was blijkbaar niet dichtbij?). Daar hebben we nog een klein half uurtje zitten wachten tot de rest ook klaar was om te vertrekken. We gingen in Kumasi in de kerk en we waren er al bang voor, we stonden in de file.. Om 10 uur waren we dan eindelijk bij de kerk, je zou toch denken dat dat te laat is voor de dienst van 7 uur. Maar nee, er waren 3 diensten; om 06:30 en 8:00 en 10:00. Tja, ondertussen begrepen we er echt geen reet meer van, lekker begin van je eerste kerstdag. Na ruim twee uur swingen en de blijde boodschap in het Twi (spreek uit: Chwi, Jwi, Pwi of beter: gewoon niet uitspreken, het is toch nooit goed) kon de grote terugtocht beginnen (we kregen nog een boete voor rijden zonder rijbewijs, maar zijn weggereden toen de agent even niet oplette, ondeugend hè…). Eenmaal weer terug waren we doodmoe, Kerst in Ghana is iets anders dan we verwacht hadden.
’s Middags werd het gelukkig gezelliger, Benedicta kwam thuis met een scheepslading kerstslingers en lampjes die herrie maakten en andere goedkope kerstprullaria. Het feest kon beginnen. We zijn bijna twee uur bezig geweest met alles ophangen door het complete huis heen, maar het resultaat mocht er zijn. Daarna hebben we met zn allen gegeten en de cadeautjes gegeven. Zelf kregen we ook een soort Ghanees T-shirt, zoals te zien op de foto’s. Het was erg gezellig en daarna hebben we een film gekeken: The God’s must be crazy. Niet bepaald een kerstfilm maar het had wat;)
Tweede kerstdag ongeveer hetzelfde ‘tijdschema’ als eerste kerstdag gebruikt om naar de kerk te gaan. Kerk was eigenlijk ook precies hetzelfde, we begrepen nog steeds niets van Twi. Na kerktijd nog even drie levende kippen gekocht, wat groente en nog wat boodschappen. ’s Middags zijn de kippen geslacht en hebben we de Guinness en andere drankvoorraad geplunderd, daar valt helaas niets meer over te melden. Einde.
Abonneren op:
Posts (Atom)