Mole National Park

Deze bus zou om 1 uur half 2 vertrekken, maar we wisten al dat hij meestal wel wat te laat komt. Toen we bijna bang waren dat ie helemaal niet meer zou komen was hij er ineens, uiteindelijk zijn we half 6 vertrokken. Tijdens het wachten hebben we wat gepraat met twee stereotype Amerikanen (ze wonen in NY city en een ongelooflijk Amerikaans accent), een Franse en 2 Duitsers, gezellige boel hor! En toen het park zelf. Aangezien we om half 11 in het donker aankwamen konden we de dag erna pas zien waar we terecht waren gekomen. Het was werkelijk onbeschrijfelijk. Het motel ligt zo’n 100 meter hoger dan de rest van het park en dat zorgt voor een geweldig uitzicht waarbij je de antilopen, apen, krokodillen en veel andere dieren gewoon kan zien lopen. Het meest opvallende was nog wel dat de apen en everzwijnen vrolijk rond het motel zelf liepen en er dus regelmatig een tas verdween bij het zwembad vandaan. Wat nog wel het meest opviel was het belachelijk grote aantal Nederlanders daar. Van de 40 bezoekers waren er zeker 30 Nederlands, dus dat was wel gezellig! We hebben dus naast het bewonderen van de natuur ook veel verhalen gehoord van reizigers en vrijwilligers. Helaas moesten we na een dag of drie weer vertrekken en aangezien de enige bus om 4 uur ´s ochtends (!) vertrok mochten we om 03:15 ons bed uit. Momenteel zitten we dus weer in Tamale en zijn we hard met ons onderzoek bezig. Donderdag avond vertrekken we weer naar Kumasi om daar de kerst door te brengen met onze “moeder” Benedicta.