Het saaie werk…

Tja, alle data die we de afgelopen tijd verzameld hebben, moesten ook een keer verwerkt worden. Ook moesten we nog een aantal opdrachten inleveren en daar hadden we nu de tijd voor. Veel tikken dus..

Het is wel opvallend dat iedere Ghanees je aanspreekt en even wat aandacht van je wil als blanke. Het is alleen jammer dat ze 9 van de 10 keer op je geld uit zijn. Ze proberen van alles:

Bijvoorbeeld: Er liep een Ghanees met allemaal armbandjes met daarop namen. Hij probeerde ons wijs te maken dat we er gratis een mochten hebben en die zou hij dan wel om onze arm knopen (deze truc is helaas al erg bekend, zodra je hem om hebt krijg je hem niet meer af en moet je ervoor betalen…). Uiteraard gingen we hier niet op in. Op het moment dat we weg wilden lopen, liet hij nog snel weten dat hij ook een armband had met zijn eigen naam erop, namelijk: Fred. Fred de Ghanees dus… Ja we maken wat mee hier;)

Zo werden we ook aangesproken door een jonge kunstenaar die, zo vertelde hij, een vader in Nederland had en daarom helemaal gek op Nederlanders was. Hij was nog nooit in Nederland geweest omdat hij steeds geen visum kreeg (dat was wél geloofwaardig). Hij gaf ons uit de grond van zijn hart een ‘mooie tekening’ en verwachte ook wel iets uit de grond van ons hart. Toen we daar niet op in gingen vroeg hij maar direct om geld, zeer spontaan allemaal…

We zijn nog bij een bedrijf geweest, FanMilk. Zij verkopen ongeveer een miljoen ijsjes per dag in Ghana voor ongeveer €0,25 per stuk, geniaal dus:) Ze hebben op allerlei punten vriezers staan waarvandaan straat verkopers er op uit gestuurd worden met minstens 100 ijsjes die ze die dag moeten verkopen. Ze hebben een koelbox of gewoon een houten bak bij zich waar het ijs in zit. Ze kunnen hiermee het ijs 4-6 uur bevroren houden. Een goeie doelgroep voor ons project dus. We hebben dan ook puur voor projectmatige doeleinden alle mogelijke ijsjes maar uitgetest.

Morgen vertrekken we naar Bolga (een stad in het noorden) met de bus. We vertrekken om 12 uur en zijn zo ongeveer 16 uur onderweg. Met andere woorden: “we komen rond 4 uur ’s nachts zo brak als een koekie aan in een stad waar we nog nooit geweest zijn, dat wordt lachen;)”